top of page

TOTAL VIEW - NOVEMBER 2022


Buiten begint het weer af te koelen, sinterklaas is weer in het land aangekomen, scholen gooien er nog wat toetsen tegenaan en we gaan richting de periode waarin altijd weer veel “feestdagen stress” heerst in flink wat huishoudens. Tegelijk draait ook de sport lekker door. Toevallig is deze periode van het jaar ook in die wereld altijd een belangrijke periode met de tussentijdse evaluaties (POP gesprekken) voor spelers in selectieteams en stage uitnodigingen voor spelers uit breedteteams.
Om dan nog maar te zwijgen over het effect van de vele prikkels (veroorzaakt door de drukke periode) in de koppies van de spelers.

‘Energy flows, where attention goes’ (T. Robbins)

Een nieuwe maand, dus ook een nieuwe Total View. Eentje waarbij ik graag eens met jullie wil kijken naar de rol van externe factoren binnen sport, en dan met name voetbal. Het zijn onvermijdelijke onderdelen binnen het werkveld, want zonder randzaken zijn er geen goedlopende hoofdzaken.


Het is maandagmiddag wanneer ik op de voetbalclub aankom, er komt een ouder naar mij toe met de vraag wanneer de stageperiodes gecommuniceerd zullen worden aan de spelers van de zogeheten “breedteteams” (dit is de naam voor de teams die buiten het 1e en 2e team van een lichting vallen).

Een vrij logische vraag in deze periode van het jaar, maar toch wekte deze vraag enigszins mijn verbazing. Vooral omdat er wel een soort tunnelvisie lijkt te ontstaan wanneer het woord “selectie” ergens valt.

Ik beantwoordde deze vraag door uit te leggen dat wij dit meestal in december/januari doen, omdat wij het belangrijk vinden dat de trainers een lange termijn visie kunnen creëren op welke spelers het verdienen. Vooral aan dat laatste hecht ik heel veel waarde, want verdienen is meer dan alleen maar goed presteren, onderbelichte onderdelen zijn bijvoorbeeld: sociale omgang, mentaliteit, werklust, coachbaarheid, ontwikkelbaarheid etc.

Ik wil graag binnenkort nog een keer een Total View wijden aan de manier van selecteren, want het verhaal gaat er te onsamenhangend van worden als ik hier nu verder op in ga zoomen, ondanks dat ik dit graag zou willen doen.


Nadat ik de vraag van deze ouder had beantwoord, liep ik richting het veld waar ik met een trainer van de onderbouw had afgesproken om een training bij te wonen en hem te voorzien van feedback. Nog geen 20 meter verder, sprak een andere ouder mij aan. Dit keer over de kwaliteit van het materiaal waar wij mee werken. Zo waren de hoedjes verkleurd en zagen er oud uit en waren de ballen snel zacht.

Nu ben ik geen expert op gebied van materiaal, maar door de jaren heen leer je er veel over, dus na ruim 7 jaar zou ik toch wel mogen hopen dat ik er iets van geleerd heb. Ondanks dat ik deze vraag/opmerking serieus probeerde te beantwoorden, ontstond er toch een kleine lach op mijn gezicht. Ik ben altijd enorme voorstander van een persoonlijke, vriendelijke en warme aanpak, zelfs wanneer iemand geprikkeld naar mij toekomt. Ik heb rustig proberen uit te leggen dat de ballen de druk binnenin sneller verliezen door de temperatuurverschillen in deze tijd, want deze liggen in een onverwarmde ruimte (ook ivm de verbouwing die momenteel gaande is op ons complex). Ik legde uit dat dit dus niet zozeer met de kwaliteit van deze ballen te maken heeft. Dat de hoedjes wat verouderd waren kon ik niet anders dan toegeven, maar ik voegde er wel direct aan toe dat er niks kapot aan is en deze hoedjes dienen als afbakening van het veld. Ook zei ik er direct bij dat het voor de ontwikkeling en het plezier van de spelers weinig verschil maakt of dit hoedje nou fel oranje of wat vervaagd oranje is. Wanneer ik ga relativeren, denk ik zelf ook: ‘waar hebben we het in hemelsnaam over?’ maar dit zijn toch echt de ‘issues anno 2022’ binnen een vereniging.

De ouder reageerde begripvol, maar bleef toch bij het standpunt dat het materiaal vervangen moest worden, daar werd aan toegevoegd dat er ‘vast budget voor moest zijn’.

Laat dat nou net het punt zijn wat compleet buiten mijn machten omgaat; ik ben hoofd jeugdopleiding van de O8 t/m O10 daarbinnen ben ik verantwoordelijk voor alle voetbaltechnische zaken rondom ontwikkeling van spelers en trainers. Binnen mijn takenpakket valt niet het gedeelte ‘budgetbeheer’ en ‘investeringen materiaal’. Wel kan ik hiernaar vragen bij de verantwoordelijke persoon, mits zo’n investering direct bij zal dragen aan de ontwikkeling van spelers en trainers. Zoals jullie al af kunnen leiden uit de tekst hierboven, achtte ik dat in dit specifieke geval dus niet nodig.

Ik heb dit rustig proberen uit te leggen aan de ouder, maar op zulke momenten merk je vaak dat er wat “opgekropte zaken” uitkomen. Op die momenten dien je dus eigenlijk als boksbal en niet als HJO. Het klinkt misschien gek, maar deze modus heb ik afgelopen seizoenshelft al flink kunnen ontwikkelen.

In tegenstelling tot het eerste gesprek over selectie, duurde dit gesprek bijna 2x zo lang. Ik kon daardoor zelfs mijn voorbespreking met de trainer waarmee ik had afgesproken niet meer doen, want hij moest direct beginnen met zijn groep.


Dit soort focus op randzaken gebeurd de afgelopen seizoen(en) steeds vaker, het lijkt wel alsof het ouderwetse verenigingsgevoel langzaamaan omslaat richting een allround prestatiecultuur. Zelf zit ik best wel vaak te gissen naar wat de oorzaak hiervan kan zijn, tot de dag van vandaag heb ik hier het antwoord nog niet op kunnen vinden.

Wat ik wel heel goed weet is dat veel mensen binnen een vereniging puur een functie bekleden omdat het hun hobby is en ze er energie en plezier uithalen, flink wat doen het zelfs vrijwillig. Toch begin ik steeds meer clubfunctionarissen te herkennen die hun plezier verliezen door de negatieve sfeer die rondom een vereniging heerst.


‘Goed is niet goed genoeg, het kan altijd beter’


Reken maar dat degene die een functie hebben binnen een vereniging, het allerbeste voor hun club willen en streven naar het maximale. Clubliefde bestaat zeker nog, maar het wordt mijn inziens steeds minder zichtbaar omdat er weinig tijd gecreëerd wordt om daadwerkelijk te genieten.

Zaterdag, wat een prachtige dag is dat toch: enthousiaste spelertjes huppelend achter een bal aan in de voetbalweide, lachende ouders langs de lijn die de spelers aanmoedigen, een trainer die alles op alles zet om de spelers te enthousiasmeren en beter te maken en uiteraard na afloop… Limonade of warme chocolademelk en lekker over het naderende/lopende weekend kletsen.

Dit is zoals genieten eruit ziet, zonder teveel druk en met het juiste relativeringsvermogen.


De probleemstelling die ik hierboven gaf heeft natuurlijk met heel veel factoren te maken, want dit speelt zowel binnen een vereniging; bestuurlijk, binnen trainers, overige functionarissen etc. Als rondom de vereniging; ouders, spelers, bezoekers etc.

Maar belangrijk om te onthouden is dat…


‘Energie die je geeft, moet terugkeren als plezier dat je neemt’


Daarmee wil ik eigenlijk zeggen dat de focus veel meer zou kunnen gaan naar de juiste zaken, waarvoor deze mensen aangesteld zijn. Maar ook naar de juiste zaken als in elkaar helpen ipv altijd het probleem geven en geen oplossing voordragen.

Want een vereniging bestaat altijd uit ALLE leden, een club ben je samen en samen sta je sterker dan alleen.

Ik wens jullie allemaal een hele fijne decembermaand toe en vergeet niet te genieten langs de lijn.

bottom of page